Αρχική Παθήσεις Αμφιβληστροειδούς

Οπή Ωχράς Κηλίδας

 

Τι είναι οπή της ωχράς;

 

Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας είναι το φωτοευαίσθητο στρώμα ιστού που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ματιού.  Μία ειδική περιοχή του αμφιβληστροειδούς, που ονομάζεται ωχρά κηλίδα, είναι υπεύθυνη για την καθαρή, λεπτομερή όραση. Η ωχρά κηλίδα φυσιολογικά είναι επίπεδη στο πίσω μέρος του ματιού, όπως μία φωτογραφική πλάκα στο πίσω μέρος της φωτογραφικής μηχανής. Η οπή της ωχράς κηλίδας είναι ένα μη φυσιολογικό άνοιγμα που σχηματίζεται στο κέντρο της Ωχράς Κηλίδας σε ένα διάστημα μερικών εβδομάδων ή μηνών.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της οπής της ωχράς;

 

Στα πρώιμα στάδια του σχηματισμού της οπής, η όραση γίνεται θολή και παραμορφωμένη. Εάν η οπή προχωρήσει, ένα τυφλό σημείο αναπτύσσεται στην κεντρική όραση, παρόμοιο με την εικόνα που θα παίρναμε εάν η πλάκα της φωτογραφικής μηχανής είχε μία οπή πάνω της. Η πλάγια όραση παραμένει φυσιολογική και δεν υπάρχει πόνος. Σε οπή ωχράς κηλίδας στον ένα οφθαλμό, ο κίνδυνος εμφάνισης οπής της ωχράς και στον έτερο οφθαλμό είναι περίπου 15%.

 

Τι προκαλεί την οπή της ωχράς κηλίδας;

 

Οι περισσότερες οπές της ωχράς συμβαίνουν σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Το υαλώδες σώμα μέσα στο μάτι τραβάει τον λεπτό ιστό της ωχράς μέχρι να σχιστεί. Η σχισμένη περιοχή σταδιακά αυξάνεται και σχηματίζει μία στρογγυλή οπή. Σπανιότερες αιτίες οπής της ωχράς είναι τραυματισμός και μακροχρόνιο οίδημα της ωχράς. Δεν έχουν αναφερθεί συστηματικές παθήσεις που να συνδυάζονται με οπή της ωχράς.

 

Με ποιες εξετάσεις γίνεται η διάγνωση;

 

Ο οφθαλμίατρος σας μπορεί να διαγνώσει την οπή της ωχράς εξετάζοντας το εσωτερικό του ματιού σας με ειδικά εργαλεία. Μπορούν να γίνουν μία φωτογραφική εξέταση, που λέγεται φλουοροαγγειογραφία, που θα προσδιορίσει την έκταση της βλάβης στην ωχρά κηλίδα, καθώς και μία απεικονιστική μέθοδος, η OCT (οπτική τομογραφία συνοχής), που επιτρέπει σαρώσεις του αμφιβληστροειδούς με υψηλή διακριτική ικανότητα, και με τη βοήθεια την οποία δύναται να προσδιοριστούν η έκταση, το μέγεθος και η μορφολογία της βλάβης στην περιοχή της ωχράς κηλίδας

 

 

 

Πως θεραπεύεται η οπή της ωχράς;

 

Χειρουργική επέμβαση με οπίσθια υαλοειδεκτομή είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να διορθώσει την οπή της ωχράς και πιθανώς να βελτιώσει την όραση. Δυστυχώς, ούτε φαρμακευτική αγωγή ούτε επέμβαση με λέιζερ βοηθάει. Βοηθήματα χαμηλής οράσεως μπορεί να βοηθήσουν τους ασθενείς εάν η κεντρική όραση έχει επηρεαστεί και στα δύο μάτια.

 

Στην χειρουργική επέμβαση της οπίσθιας υαλοειδεκτομής, ο χειρουργός υαλώδους χρησιμοποιεί λεπτά εργαλεία μέσα στο μάτι για να αφαιρέσει το υαλώδες που τραβάει στην ωχρά. Μετά το μάτι γεμίζεται με ένα ειδικό αέριο που απορροφάται αργά. Μετά το χειρουργείο, ο ασθενής πρέπει να διατηρήσει μία σταθερή στάση με το κεφάλι προς τα κάτω για τρεις ημέρες ώστε να κρατήσει τη φυσαλίδα του αερίου σε επαφή με την ωχρά. Ένα καλό αποτέλεσμα στην όραση συχνά εξαρτάται από το πόσο καλά διατηρήθηκε η στάση αυτή. Η οπή της ωχράς συνήθως κλείνει και το μάτι αργά ξανακερδίζει μέρος της χαμένης όρασης. Το τελικό αποτέλεσμα στην όραση μπορεί να εξαρτάται από το διάστημα της παρουσίας της οπής πριν από το χειρουργείο. Η όραση ενδεχομένως να μην επιστρέψει πλήρως στα φυσιολογικά επίπεδα.

 

Μερικοί από τους κινδύνους της οπίσθιας υαλοειδεκτομής είναι:

 

  • Μόλυνση
  • Αιμορραγία
  • Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς
  • Υψηλή πίεση στο μάτι
  • Μερική απώλεια της περιφερικής όρασης
  • Επιτάχυνση του σχηματισμού καταρράκτη

 

Μην ταξιδέψετε με αεροπλάνο ή ανεβείτε σε μεγάλο υψόμετρο μέχρι να εξαφανιστεί η φυσαλίδα του αερίου! Γρήγορη αλλαγή στο υψόμετρο μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη αύξηση στην πίεση του ματιού.

 

Γιατί η τακτική οφθαλμολογική εξέταση είναι σημαντική για όλους;

 

Παθήσεις του οφθαλμού μπορούν να συμβούν σε κάθε ηλικία. Πολλές οφθαλμικές παθήσεις δεν προκαλούν συμπτώματα έως ότου η νόσος έχει προκαλέσει βλάβη. Επειδή οι περισσότερες παθήσεις που προκαλούν τύφλωση είναι δυνατόν να προληφθούν εάν διαγνωστούν και θεραπευθούν εγκαίρως, τακτική εξέταση από οφθαλμίατρο είναι πολύ σημαντική.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΥΙΟΨΙΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΨΙΕΣ

 

Τι είναι οι μυιοψίες;

 

Μερικές φορές μπορεί να δείτε μαύρες σκιές ή «μυγάκια» να κινούνται στο πεδίο της όρασή σας. Αυτά ονομάζονται μυιοψίες, που στην πραγματικότητα είναι ρευστοποίηση του υαλοειδούς ή συναθροίσεις κυττάρων στο υαλοειδές. Το υαλοειδές είναι το διαυγές, παχύρρευστο υγρό, που μοιάζει με ζελατίνα και γεμίζει το εσωτερικό του ματιού. Το υαλοειδές είναι κολλημένο στο πίσω μέρος του ματιού, τον αμφιβληστροειδή. Το υαλοειδές συνδέεται ισχυρότερα στην περιφέρεια του αμφιβληστροειδούς, στο οπτικό νεύρο, στην ωχρά κηλίδα και στα μεγάλα αγγεία του αμφιβληστροειδούς. Ενώ οι σκιές και τα «μυγάκια» μοιάζουν να είναι μπροστά από το μάτι, στην πραγματικότητα πλέουν στο εσωτερικό του. Αυτό που βλέπετε είναι οι σκιές που σχηματίζουν πάνω στον αμφιβληστροειδή, το πίσω μέρος του ματιού που είναι υπεύθυνο για την όραση. Οι μυιοψίες μπορεί να έχουν διαφορετικά σχήματα: μικρές κηλίδες, κύκλους, γραμμές, σύννεφα, ή ιστό αράχνης.

 

Τι προκαλεί τις μυιοψίες;

 

Με την πάροδο των χρόνων, το παχύρρευστο υαλοειδές ρευστοποιείται ή συρρικνώνεται, σχηματίζοντας κηλίδες ή ταινίες μέσα στο μάτι. Με την κίνηση του οφθαλμού, μετακινείται και το ρευστοποιημένο υαλοειδές. Με την κίνηση αυτή, το υαλοειδές απομακρύνεται από το πίσω μέρος του ματιού και μπορεί να διαχωριστεί από τον αμφιβληστροειδή και το οπτικό νεύρο, προκαλώντας την οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς. Αυτό είναι μία κοινή αιτία μυιοψιών. Η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς είναι πιο συχνή :

 

  • σε μύωπες
  • μετά από ενδοφθάλμιες φλεγμονές
  • μετά από τραύματα
  • μετά από εγχείρηση καταρράκτη
  • μετά από οπίσθια καψουλοτομή με Yaglaser.

 

Η εμφάνιση των μυιοψιών μπορεί να προκαλέσει ανησυχία, ειδικά αν εμφανισθούν ξαφνικά. Πρέπει να δείτε έναν οφθαλμίατρο αμέσως, αν εμφανισθούν ξαφνικά μυιοψίες, ειδικά αν είστε άνω των 45 ετών.

                                                                                                                        πίσω

                                                                                               

Είναι οι μυιοψίες επικίνδυνες :

 

Μπορεί να υπάρχουν περιοχές που το υαλοειδές συνδέεται ισχυρά στον  αμφιβληστροειδή, ειδικά στην περιφέρεια. Με την αποκόλληση του υαλοειδούς, μπορεί να προκληθεί ρωγμή στον αμφιβληστροειδή. Μια ρωγμή είναι πάντοτε σοβαρό πρόβλημα, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Αν η ρωγμή γίνει κατά μήκος κάποιου αγγείου, μπορεί να προκληθεί μικρή αιμορραγία και να γίνει αντιληπτή σα «σμήνος από μυγάκια». Θα πρέπει να  επισκεφθείτε αμέσως τον οφθαλμίατρό σας, αν:

 

  • εμφανισθούν ξαφνικά νέα «μυγάκια»
  • δείτε ξαφνικά λάμψεις

 

καθώς μπορεί να έχει συμβεί καινούργια ρωγμή στον αμφιβληστροειδή. Η ρωγμή

μπορεί να προκληθεί αμέσως μετά την οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς ή

εβδομάδες αργότερα. Αν δεν προκληθεί ρωγμή εντός 8 εβδομάδων, είναι μάλλον

απίθανο να εμφανισθεί αργότερα. Ασθενείς με πρόσφατη οπίσθια αποκόλληση

υαλοειδούς πρέπει να εξετασθούν ξανά εντός 2-3 μηνών, γιατί νέες ρωγμές μπορεί

να εμφανισθούν με λίγα ή καθόλου συμπτώματα. Αν παρατηρήσετε άλλα συμπτώματα, όπως μείωση της περιφερικής όρασης, πρέπει να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας αμέσως.

Υπάρχει θεραπεία για τις μυιοψίες;

 

Οι μυιοψίες μπορεί να εμποδίζουν την καθαρή όραση και να είναι ενοχλητικό, ειδικά αν προσπαθείτε να διαβάσετε. Μπορείτε να κουνήσετε τα μάτια σας, κοιτάζοντας πάνω και κάτω, για να μετακινήσετε τα «μυγάκια» από το κέντρο της όρασης. Οι μυιοψίες θα ελαττωθούν σιγά-σιγά με το χρόνο και θα γίνου λιγότερο ενοχλητικές.  Ακόμα και αν έχετε μυιοψίες για χρόνια, θα πρέπει να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας αμέσως αν διαπιστώσετε καινούργιες.

Τι προκαλεί τις φωτοψίες;

 

Όταν το υαλοειδές τραβά τον αμφιβληστροειδή, αυτό μεταφράζεται από τον εγκέφαλο σαν «αστραπές» ή λάμψεις και ονομάζονται φωτοψίες. Είναι το ίδιο αν κάποιος δεχθεί χτύπημα στο μάτι και «δει αστράκια». Οι φωτοψίες μπορεί να εμφανίζονται κατά διαστήματα για μερικές εβδομάδες ή μήνες. Όσο μεγαλώνουμε είναι συχνότερη η εμφάνιση λάμψεων. Αν παρατηρήσετε ξαφνικά φωτοψίες, πρέπει να επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας, για να δει αν υπάρχει αποκόλληση αμφιβληστροειδούς ή ρωγμή αμφιβληστροειδούς, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε αποκόλληση, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Μία ρωγμή αμφιβληστροειδούς αντιμετωπίζεται είτε με laser θεραπεία, κατά την οποία η θερμότητα του laser προκαλεί μία σειρά ουλών, που περιχαρακώνουν την ρωγμή, είτε με κρυοπηξία, κατά την οποία ένα παγωμένο κρυόδιο τοποθετείται στο εξωτερικό μέρος, δίπλα στη ρωγμή, κατόπιν αναισθητοποίησης του οφθαλμού, και κατορθώνει με αυτό τον τρόπο να συνδέει τους ιστούς μεταξύ τους.

 

ΕΠΙΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΙΚΗ - ΕΠΙΩΧΡΙΚΗ ΜΕΜΒΡΑΝΗ (Macular Pucker)

Τι είναι η ωχρά;

Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας είναι το φωτοευαίσθητο στρώμα ιστού που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ματιού. Μια ειδική περιοχή του αμφιβληστροειδούς, που ονομάζεται ωχρά κηλίδα είναι υπεύθυνη για την καθαρή, λεπτομερή όραση.

Τι είναι το macularpucker;

Η ωχρά κηλίδα φυσιολογικά είναι επίπεδη στο πίσω μέρος του ματιού, όπως ένα φωτογραφικό φιλμ στο πίσω μέρος μίας φωτογραφικής μηχανής. Αν υπάρχει macularpucker, τότε γίνεται μία παραμόρφωση της ωχράς, με αποτέλεσμα μείωση της όρασης.

Ποια είναι τα συμπτώματα του macularpucker;

Η όραση γίνεται θολή και παραμορφωμένη, όπως ακριβώς εμφανίζεται μία φωτογραφία όταν τσαλακώνεται το φιλμ. Οι ευθείες γραμμές, όπως το περίγραμμα της πόρτας ή τα τηλεφωνικά καλώδια, παρουσιάζονται κυματιστά.

Η απώλεια της όρασης ποικίλει και μπορεί να περάσει απαρατήρητη ή μπορεί να είναι πολύ αισθητή.

Από τι προκαλείται το macularpucker;

Μια λεπτή, διαφανής μεμβράνη αναπτύσσεται πάνω από την ωχρά. Όταν η μεμβράνη σταματήσει να αναπτύσσεται, συστέλλεται και συρρικνώνεται, προκαλώντας τη ρυτίδωση της ωχράς. Συνήθως το macularpucker είναι ιδιοπαθές. Οφθαλμολογικές παθήσεις που σχετίζονται με το macularpucker είναι:

  • αποκόλληση υαλοειδούς (γήρανση του ζελατινώδους υγρού που γεμίζει το μάτι)
  • αποκόλληση ή ρωγμή αμφιβληστροειδούς
  • φλεγμονή στο εσωτερικό του ματιού
  • βαρύς τραυματισμός του ματιού
  • αγγειακά προβλήματα αμφιβληστροειδούς

Το macular pucker συνήθως δε σχετίζεται με άλλα συστηματικά νοσήματα.

Πώς διαγιγνώσκεται;

Ο οφθαλμίατρός σας μπορεί να διαγνώσει το macularpucker εξετάζοντας το εσωτερικό του ματιού σας με ειδικά εργαλεία. Μπορούν να γίνουν μία φωτογραφική εξέταση, η φλουοροαγγειογραφία, που θα προσδιορίσει την έκταση της βλάβης στην ωχρά κηλίδα, καθώς και μία απεικονιστική μέθοδος, η OCT (οπτική τομογραφία συνοχής), που επιτρέπει σαρώσεις του αμφιβληστροειδούς με υψηλή διακριτική ικανότητα, και με τη βοήθεια της οποίας δύναται να προσδιορισθούν η έκταση και η μορφολογία της βλάβης, καθώς επίσης και το πάχος του υποκείμενου της μεμβράνης αμφιβληστροειδούς στην περιοχή της ωχράς κηλίδας.

Χρειάζεται να θεραπευθεί το macularpucker;

Η θεραπεία δεν είναι απαραίτητη, αν τα συμπτώματά σας είναι ήπια. Η όραση δε βελτιώνεται με κολλύρια, φάρμακα ή λέιζερ. Αυξάνοντας την ισχύ των γυαλιών σας ή χρησιμοποιώντας ένα μεγεθυντικό φακό μπορεί να βελτιώσετε την κοντινή όραση, αν έχουν προσβληθεί και τα δύο μάτια σας, αλλά θα συνεχίσει να είναι παραμορφωμένη. Το χειρουργείο υαλοειδεκτομής είναι η μόνη θεραπεία που μπορεί να αφαιρέσει το macularpucker, κατά τη διάρκεια της οποίας ο οφθαλμίατρος αφαιρεί την μεμβράνη που παραμορφώνει την ωχρά με πολύ λεπτά εργαλεία. Μετά την αφαίρεση της μεμβράνης, η ωχρά επιπεδώνεται με προοδευτική βελτίωση της όρασης σε διάστημα 2-4 μηνών. Όταν η μεμβράνη είναι μακράς διαρκείας, η όραση μπορεί να μην επιστρέψει στα φυσιολογικά επίπεδα. Καταρράκτης (θόλωση του φακού του ματιού) μπορεί να εμφανισθεί αργότερα. Οι επιπλοκές είναι πολύ σπάνιες, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • φλεγμονή
  • αιμορραγία
  • αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
  • επανεμφάνιση της μεμβράνης

Η χειρουργική επέμβαση δεν είναι απαραίτητη σε όλους όσους έχουν macularpucker. Πολλοί ασθενείς με ελαφρά θόλωση της όρασης, μπορεί να μην ενοχλούνται αρκετά και να μη χρειάζονται χειρουργείο. Σε προχωρημένες μορφές, που υπάρχει παραμόρφωση της ωχράς και η παραμορφωμένη όραση είναι ενοχλητική για τον ασθενή, τότε ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση.

Γιατί οι τακτικές οφθαλμολογικές εξετάσεις είναι σημαντικές για όλους;

Παθήσεις του οφθαλμού μπορούν να συμβούν σε κάθε ηλικία. Πολλές οφθαλμικές παθήσεις δεν προκαλούν συμπτώματα έως ότου η νόσος έχει προκαλέσει βλάβη. Επειδή οι περισσότερες παθήσεις που προκαλούν τύφλωση είναι δυνατό να προληφθούν εάν διαγνωσθούν και θεραπευθούν εγκαίρως, τακτική εξέταση από οφθαλμίατρο είναι πολύ σημαντική.

written by Evangelos Tsichlis

 

ΔΙΑΒΗΤΗΣ, ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία τύφλωσης σε ηλικίες κάτω των 50 ετών στις δυτικές χώρες και προκαλείται λόγω προσβολής των αμφιβληστροειδικών αγγείων από το σάκχαρο. Συγκεκριμένα καταστρέφεται το εσωτερικό τοίχωμα των αγγείων με αποτέλεσμα την απώλεια της στεγανότητας των και συσσώρευση υγρού στον αμφιβληστροειδή με συνέπεια την σταδιακή καταστροφή των φωτοϋποδοχέων με συνοδό μείωση της οπτικής οξύτητας. Επιπλέον εμφανίζονται αιμορραγίες κι εναποθέσεις λιπιδίων στον αμφιβληστροειδή (μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια) καθώς και νεοαγγειώσεις (παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια). Οι τελευταίες αποτελούν ουσιαστικά αντίδραση του αμφιβληστροειδούς στη διαρκή μείωση παροχής του απαραίτητου για τη λειτουργία του οξυγόνου, λόγω βλάβης των αγγείων. Η εμφάνιση νέων αγγείων αθεράπευτη προκαλεί με μαθηματική ακρίβεια καταστροφικές και συχνά μη αναστρέψιμες για τον οφθαλμό επιπλοκές όπως σχηματισμό μεμβρανών, αιμορραγίες του υαλοειδούς, νεοαγγείωση ή αλλιώς ερύθρωση της ίριδος με επακόλουθο γλάυκωμα (νεοαγγειακό γλάυκωμα) κι ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.

diabitiki-amfiblistriopatheia

Παράγοντες κινδύνου

Οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου του σακχαρώδους διαβήτη

Κάπνισμα

Αρτηριακή υπέρταση

Γλυκοζυλιομένη αιμοσφαιρίνη (Hba1c) >6,0%

 

 

Δίαγνωση

Για τη αποφυγή των παραπάνω είναι απαραίτητη η βυθοσκόπηση ανά τρίμηνο όλων των διαβητικών. Σε περίπτωση που ο οφθαλμίατρος διαπιστώσει στοιχεία διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας διεξάγεται φλουοροαγγειογραφία ή OCT (Optical Coherence Tomography) ή και τα δύο.

baria-diabitiki-amfiblistriopatheia

 

 paragogiki-amfiblistriopatheia

 

paragogiki-diabitiki-amfiblistriopatheia

Θεραπεία

Φωτοπηξία με ARGON-LASER

Ενέσεις παραγόντων αντι-VEGF (Lucentisâ ή Avastinâ)

Υαλοειδεκτομή (Vitrectomy)

Ενέσεις τριαμσινολόνης

 

Πρόγνωση

Καλή σε περίπτωση έγκαιρης διάγνωσης κι αντιμετώπισης.

Περιορισμένη σε περίπτωση οιδήματος της ωχράς ή παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και κακής ρύθμισης του σακχάρου, κακής ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης καθώς και κατανάλωσης νικοτίνης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

written by Evangelos Tsichlis

 

Ηλικίακη εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Συχνότητα και συμπτώματα

Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς (αγγλικά: age related macular degeneration, γερμανικά: altersbezogene Makuladegeneration) είναι η συχνότερη αιτία τύφλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες. Υπολογίζεται ότι περίπου 30% όλων των ηλικιωμένων άνω των 70 ετών εμφανίζουν αλλοιώσεις στην περιοχή της ευκρινούς οράσεως (ωχρά κηλίδα) στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς. Περίπου 5% του πληθυσμού μετά τα 70 πάσχει από προχωρημένη ηλικιακή ωχροπάθεια η οποιά αρχικά προκαλεί παραμόρφωση των αντικειμένων (μεταμορφοψία). Στο ώψιμο στάδιο κάνει την εμφάνισή της στο κέντρο του οπτικού πεδίου μία γκρίζα κηλίδα η οποία αυξάνεται και κάνει το διάβασμα αδύνατο όπως και την αναγνώριση προσώπων. Η περιφερική όραση παραμένει ακέραια κάτι που επιτρέπει τον προσανατολισμό.

 

Αιτίες

Η κύρια ουσιαστικά αιτία της νόσου είναι το γήρας. Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης βρεθεί σχέση της νόσου με την αρτηριακή υπέρταση και το κάπνισμα. Κατά την εξέλιξη της νόσου επέρχονται εναποθέσεις λιπιδίων και λευκωμάτων μέσα και κάτω από τον αμφιβληστροειδή οι οποίες δυσκολεύουν την ανταλλαγή και μεταφορά σημαντικών ουσιών μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του υποκείμενου χορειοειδούς χειτώνα. Μπορεί να επέλθει συσσώρευσηυγρού υπό τον αμφιβληστροειδή στην περιοχή  της ωχράς καθώς και σχηματισμός αγγείων τα οποία αναπτύσσοντα από τον χορειοειδή προς τον αμφιβληστροειδή. Κατά αυτόν τον τρόπο επέρχονται αιμορραγίες οι οποίες συχνά προκαλούν ακόμη και ξαφνική τύφλωση.

 

Διάγνωση

Είναι σημαντικό η ασθένεια να διαγνωσθεί όσον το δυνατόν ταχύτερα. Με το λεγόμενο τεστ Amsler μπορεί ο ίδιος ο ασθενής να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα με σχετικά απλό τρόπο. Συγκεκριμένα φορώντας τα «κοντινά» γυαλία και κλείνοντας το ένα μάτι μπορεί κοιτάζοντας ένα καρό σχήματος ασπρόμαυρο σχέδιο σε απόσταση 35 εως 40 εκατοστών να διαπιστώσει εάν κάποιες από τις κάθετες ή οριζόντιες γραμμές έχουν κυματοειδή κι όχι ευθεία όψη κάτι το οποίο είναι χαρακτηριστικό παθήσεων της ωχράς, η ονομαζόμενη μεταμορφοψία. Σε περίπτωση αλλοιώσεων στην περιοχή της ωχράς είναι απαραίτητη η διενέργεια φλουροαγγειογραφίας κατά την οποία μετά από αμφοτερόπλευρη διαστολή της κόρης με ενστάλλαξη κολλυρίων γίνεται ενδοφλέβια χορήγηση φλουοροσείνης και λήψη φωτογραφιών από την περιοχή της ωχράς. Η διάρκεια της εξέτασης δεν ξεπερνά τα 10 λεπτά της ώρας. Με τη φλουοροαγγειογραφία ανακαλύπτονται συχνά αλλοιώσεις οι οποίες δεν μπορούν να εντοπιστούν στην απλή κλινική εξέταση και αποφασίζεται το είδος της θεραπείας σε περίπτωση που αυτή είναι αναγκαία.

ksiri-iliaki-ekfylisi-tis-oxras

ygri-aimoragiki-iliaki-ekfylisi-tis-oxras

Θεραπεία 

Η θεραπεία της ξηράς μορφής της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς έγκειται στη συστηματική λήψη ουσιών απαραιτήτων στη λειτουργία της όπως βιταμινών κι ιχνοστοιχείων (Λουτεΐνη, Ζεαξανθίνη, Βιταμίνη C, Βιταμίνη E, Ψευδάργυρος, Σελήνιο). Απαραίτητη είναι επίσης η διακοπή του καπνίσματος με σκόπο τη μείωση του κινδύνου προόδου της νόσου.

Σε περίπτωση υγρής μορφής της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς λαμβάνουν χώρα ενέσεις φαρμάκων αντί-VEGF (Lucentisâ ή Avastinâ ή Macugenâ) στο εσωτερικό του βολβού και συγκεκριμένα στο χώρο του υαλώδους. Συνήθως απαιτούνται τρεις συνολικά ενέσεις ανά τέσσερεις εώς έξι εβδομάδες. Άλλες θεραπευτικές εναλλακτικές λύσεις είναι η φωτοδυναμική θεραπεία με χρήση Laser, η θεραπεία με Argon-Laser σε βλάβες απομακρυσμένες από το κέντρο του αμφιβληστροειδούς καθώς και η χειρουργική αντιμετώπιση κατά την οποία είτε προκαλείται ιατρογενής μετατόπιση της ωχράς από την αρχική της θέση είτε γίνεται μεταμόσχευση υγειούς μελάγχρου επιθηλίου από τον ίδιο πάσχοντα οφθαλμό αντικαθιστώντας το ήδη προσβεβλημένο υποκείμενο της ωχράς επιθήλιο.

 

Αποκατάσταση

Παρά την εξέλιξη σε κάποιες περιπτώσεις η μοναδική βοήθεια που μπορεί να προσφερθεί παραμένει η προσαρμογή βοηθημάτων χαμηλής οράσεως.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

written by Evangelos Tsichlis

 

Οπίσθια αποκόλληση υαλώδους

Περίπου 80% του συνολικού όγκου του οφθαλμού καταλαμβάνει το υαλοειδές σώμα ή υαλώδες μία διαφανής ουσία σε μορφή γέλης. Με την πάροδο των χρόνων επέρχεται συρρίκνωση του ιστού αυτού η οποία μπορεί να προκαλέσει αποκόλληση από τον υποκείμενο αμφιβληστροειδή, με συνέπεια την αντίληψη σκιών στο οπτικό πεδίο του πάσχοντος, κυρίως κατά την εστίαση σε ανοικτόχρωμο τοίχο ή απευθείας στο φως, ακόμη όμως και ρωγμή - αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Επιβάλλεται η άμεση οφθαλμολογική εξέταση κατόπιν ενστάλλαξης κολλυρίων και διαστολής της κόρης (βυθοσκόπηση σε μυδρίαση). Σε περίπτωση αποκόλλησης υαλώδους χωρίς συνοδό βλάβη του αμφιβληστροειδούς δεν είναι απαραίτητη η λήψη θεραπευτικών μέτρων. Σε περίπτωση οπής ή ρωγμής γίνεται θεραπεία με Argon-Laser σε περίπτωση αποκόλλησης αμφιβήστροειδούς χειρουργική αποκατάσταση όπως περιγράφεται παραπάνω.

opisthia-apokollisi-yalodous

 

 

 

 

 

 

written by Evangelos Tsichlis

 

Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

 

Πως προκαλείται;

 

Η ρηγματογενής αποκόλληση του αμβφιβληστροειδούς (λατινικά: amotio retinae, αγγλικά: retinal detachment, γερμανικά: Netzhautablösung) είναι μία σοβαρή ασθένεια κατά την οποία προκαλείται απόσπαση του λεγόμενου νευροαμφιβληστροειδούς από το υποκείμενο μελάγχρουν επιθήλιο λόγω μίας οπής ή ρωγμής. Το αποτέλεσμα είναι να μη λειτουργεί ο αμβφιβληστροειδής σε αυτήν την περιοχή. Οι φωτουποδοχείς καταστρέφονται μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.

apokolisi-amfiblistroeidous

Ποια είναι τα συμπτώματα;

 

Πρώιμο σημάδι μίας αποκόλλησης είναι η αντίληψη φωταψιών, μάυρων στιγμάτων ή καπνού. Αργότερα οι ασθενείς αντιλαμβάνονται μία γκρίζα ή σκοτεινή σκιά. Χωρίς θεραπεία επέρχεται μετά από ημέρες τύφλωση.

 

Πως γίνεται η διάγνωση;

 

Διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο από τον οφθαλμίατρο. Η εξέταση διεξάγεται κατόπιν ενστάλλαξης κολλυρίου διαστολής της κόρης. Ο ασθενής απαγορεύεται να οδηγήσει για 6 τουλάχιστον ώρες !

 

Πως αντιμετωπίζεται;

 

Εάν ο αμφιβληστροειδής έχει πράγματι αποκολληθεί ακολουθεί άμεση χειρουργική αντiμετώπιση.  Σκοπός της επέμβασης είναι το κλείσιμο της οπής ή της ρωγμής είτε εξωτερικά με συρραφή ενός μοσχεύματος σιλικόνης στον σκληρό χειτώνα (η μέθοδος πρωτοφαρμόστηκε από τον Γερμανό Ernst Custodis το 1955) είτε εσωτερικά μετά από αφαίρεση του υαλώδους σώματος (υαλοειδεκτομή ή βιτρεκτομή, τεχνική η οποία πρωτοεφαρμόστηκε από τον Γερμανό Robert Machemer το 1970 στο Miami). Στη δεύτερη περίπτωση ο χώρος που καταλάμβανε το υαλώδες αντικαθίσταται από αέριο το οποίο απορροφάται σε 10 εως 40 ημέρες ή από έλαιο σιλικόνης το οποίο στις περισσότερες αφαιρείται χειρουργικά τρεις εως έξι μήνες μετά την αρχική απέμβαση. Το ποια μέθοδος θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

 

Ποια είναι η πρόγνωση;

 

Η εγχείρηση αποκόλλησης παρότι πρόκειται για μία δύσκολη επέμβαση έχει πολυ υψηλό ποσοστό επιτυχίας ανατομικώς. Η μετεγχειρητική όμως οπτική οξύτητα εξαρτάται από την έκταση της αποκόλλησης και τη διάρκειά της. Εάν έχει αποκολληθεί το κέντρο του αμφιβληστροείδους, η ωχρά κηλίδα, η πρόγνωση όσον αφορά την όραση είναι περιορισμένη. Σε διαφορετική περίπτωση η οπτική οξύτητα μπορεί να επανέρθει στα προ της επέμβασης επίπεδα. Για αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό ακόμη και σε περίπτωση υποψίας ο ασθενείς να επισκεfθεί έγκαιρα τον οφθαλμίατρο.

 

 

Μπορεί να θεραπευθεί με LASER;

 

Όχι. Σε πολλές όμως περιπτώσεις η αποκόλληση μπορεί να αποφευχθεί εάν γίνει έγκαιρη θεραπεία της οπής ή της ρωγμής με το λεγόμενο Argon-Laser (πρωτοεφαρμόστηκε τη δεκαετία του ΄50 από τον Γερμανό Mayer Schwickerath).

Σε 5-10% των περιπτώσεων κάνει την εμφάνισή της ακόμη και χρόνια μέτα την αρχική επέμβαση νέα αποκόλληση.

amfiblistroeidiki-rogmi

 

 

 

 

Προεγχειρητικές οδηγίες

  1. Μη φάτε ή πιείτε τίποτα μετά τα μεσάνυχτα, την προηγούμενη του χειρουργείου. Αν παίρνετε φάρμακα για την καρδιά ή την αρτηριακή υπέρταση, μπορείτε να τα πάρετε με μικρή ποσότητα νερού.
  2. Πριν το χειρουργείο θα χρειαστεί να κάνετε εξετάσεις αίματος & ηλεκτροκαρδιογράφημα.
  3. Αν παίρνετε αντιπηκτικά φάρμακα επικοινωνήστε με το γιατρό σας. Θα χρειαστεί να τα κόψετε 3-7 ημέρες πριν από το χειρουργείο, κατόπιν συνεννοήσεως με τον γιατρό σας.
  4. Οι διαβητικοί ασθενείς δεν πρέπει να κάνουν την ινσουλίνη το πρωί του χειρουργείου. Θα πρέπει να πάρετε μαζί σας την ινσουλίνη στο νοσοκομείο (εκτός αν υπάρχει διαφορετική οδηγία). 

Μετεγχειρητικές οδηγίες

  1. Μετά την επέμβαση το μάτι παραμένει κλειστό για 24 ώρες.
  2. Μετά την επέμβαση δε χρειάζεται να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Είναι πιθανό να έχετε κάποιες ήπιες ενοχλήσεις στο μάτι (τσούξιμο). Εάν αισθανθείτε πόνο μπορείτε να πάρετε οποιοδήποτε αναλγητικό φάρμακο όπως Depon, Panadol, Lonarid, Ponstan.
  3. Γίνεται επανεξέταση την επομέν η του χειρουργείου.
  4. Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αν παρατηρήσετε κάποιο από τα ακόλουθα συμπτώματα:
    • αυξημένη θερμοκρασία
    • έντονο οίδημα κόγχου με ή χωρίς πόνο
    • έντονος πόνος στο μάτι που δεν υποχωρεί με παυσίπονα
    • ξαφνική μείωση όρασης

Ανάρρωση

      Το μάτι σας μπορεί να είναι κόκκινο, πρησμένο & να σας τσούζει για λίγες ημέρες. Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού & επίσης:

  • μην τρίβετε το μάτι
  • εάν η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς έχει αντιμετωπιστεί με έγχυση αερίου στο χώρο του υαλώδους αποφύγετε σε κάθε περίπτωση τη μετάβαση σε μεγάλο υψόμετρο (άνω των 400 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας) καθώς και τις πτήσεις !

Ακολουθείτε πιστά τα ραντεβού σας. Αυτό θα δώσει την ευκαιρία στο γιατρό σας να βοηθήσει στην ανάρρωση του ματιού. Θα χρειασθεί να περάσει αρκετός χρόνος (ίσως & μήνες) μέχρι να αποκτήσετε την καλύτερη δυνατή όραση.

 

 

written by Evangelos Tsichlis

 

 

Απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς

 

Τι είναι η απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς;

Απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς σημαίνει ότι μία φλέβα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού έχει αποφραχθεί. Ο αμφιβληστροειδής είναι φωτοευαίσθητος ιστός στο πίσω μέρος του ματιού. Οι φλέβες παροχετεύουν αίμα από τον αμφιβληστροειδή και το επιστρέφουν στην καρδιά.

 

Απόφραξη της φλέβας εμποδίζει την επαρκή ροή αίματος στην προσβεβλημένη περιοχή. Τα τοιχώματα της φλέβας διαρρέουν αίμα και υγρό στον αμφιβληστροειδή.

 

Ποιοι είναι οι τύποι της απόφραξης της φλέβας του αμφιβληστροειδούς;

 

Υπάρχουν δύο τύποι απόφραξης φλέβας:

  • Απόφραξη της κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς
  • Απόφραξη κλάδου φλέβας του αμφιβληστροειδούς

 

Ποιος είναι σε αυξημένο κίνδυνο για απόφραξη φλέβας;

 

Αποφράξεις φλέβας είναι πιο συχνές σε ασθενείς που έχουν:

  • Γλαύκωμα (μη φυσιολογική ενδοφθάλμια πίεση)
  • Σακχαρώδη Διαβήτη
  • Ηλικιακής αιτιολογίας αγγειακή νόσο
  • Υπέρταση
  • Αιματολογικές διαταραχές

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της απόφραξης φλέβας του αμφιβληστροειδούς;

 

Θολή όραση είναι το κύριο σύμπτωμα της απόφραξης φλέβας του αμφιβληστροειδούς. Αυτό συμβαίνει όταν το υγρό που διαφεύγει από την φλέβα συγκεντρώνεται στην ωχρά κηλίδα.

 

Η ωχρά κηλίδα είναι η κεντρική περιοχή του αμφιβληστροειδούς που είναι υπεύθυνη για την κεντρική, λεπτομερή όραση. Εάν η ωχρά εμφανίσει οίδημα με συγκέντρωση παραπανίσιου υγρού (οίδημα της ωχράς κηλίδας), η όραση θολώνει.

                                                                                                                        Θολερότητες του υαλώδους μπορεί να εμφανιστούν σαν σημαδάκια που παρεμποδίζουν την όραση. Όταν τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς δεν λειτουργούν κανονικά, τότε μπορεί να δημιουργηθούν ανώμαλα αιμοφόρα αγγεία (νεοαγγείωση) που είναι εύθραυστα. Αυτά μπορεί να αιμορραγήσουν ή να διαρρεύσει υγρό στο υαλώδες (την ζελατινώδη ουσία που γεμίζει το κέντρο του ματιού) προκαλώντας τις θολερότητες του υαλώδους.

 

Πόνος στο μάτι μερικές φορές συμβαίνει σαν επιπλοκή σοβαρής απόφραξης κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς. Προκαλείται από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση του ονομάζεται νεοαγγειακό γλαύκωμα.

 

Τι εξετάσεις μπορεί να ζητήσει ο γιατρός;

 

Μετά από μια πλήρη οφθαλμολογική εξέταση, ο οφθαλμίατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος και \ή μία ειδική εξέταση της κυκλοφορίας του αμφιβληστροειδούς που λέγεται φλουοροαγγειογραφία. Μία χρωστική (φλουορεσεινη) χορηγείται με ενδοφλέβια ένεση και ειδικές φωτογραφίες παίρνονται από το εσωτερικό του ματιού όταν η χρωστική περνάει από τα αιμοφόρα αγγεία. Επιπλέον ο οφθαλμίατρός σας μπορεί μα ζητήσει και μία απεικονιστική μέθοδο, την OCT (οπτική τομογραφία συνοχής), που επιτρέπει σαρώσεις του αμφιβληστροειδούς με υψηλή διακριτική ικανότητα, και με τη βοήθεια της οποίας δύναται να προσδιορισθούν η έκταση και η μορφολογία του οιδήματος στην περιοχή της ωχρά κηλίδας.  Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει μια επίσκεψη στον οικογενειακό σας γιατρό ή τον παθολόγο σας για διάγνωση καθ θεραπεία γενικών συστηματικών προβλημάτων.

 

Τι θεραπεία συνιστάται;

 

Θεραπεία εκλογής αποτελεί η ένεση φαρμάκων αντιαγειογενετικών παραγόντων anti –VEGF (π.χ. Avastin, Eylea, Lucentis) στο χώρο του υαλώδους καθώς κι εμφυτευμάτων στεροειδών (π.χ. Ozurdex) βραδείας αποδέσμευσης κατόπιν αναισθησίας του οφθαλμού με σταγόνες.

Ο VEGF ( αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγων )είναι μία πρωτεΐνη που εκφράζεται φυσιολογικά στον αμφιβληστροειδή. Ο VEGF προάγει την ανάπτυξη καινούργιων αγγείων (χοριοειδική νεοαγγείωση). Η εκλεκτική αναστολή του VEGF καταστέλλει την ανάπτυξη των ανώμαλων αγγείων, χωρίς να καταστρέφει τα φυσιολογικά αγγεία του αμφιβληστροειδούς. Έτσι φάρμακα που συντελούν στην αναστολή του VEGF, μπορεί να βελτιώσουν την όραση του πάσχοντος οφθαλμού

Τα κορτικοστεροειδή δεν αποτελούν ειδική αγωγή για την αντιμετώπιση της απόφραξης της φλέβας του αμφιβληστροειδούς. Σκοπός της χορήγησής τους, είτε της συστηματικής είτε με τη μορφή ενδουαλοειδικών ενέσεων, είναι η συμπτωματική αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας, και η πρόληψη ανάπτυξης μονίμων εκφυλιστικών αλλοιώσεων αυτής.

 

Επέμβαση με λέιζερ μπορεί να βελτιώσει την όραση σε μερικούς ασθενείς με απόφραξη φλέβας και οίδημα ωχράς κηλίδας, αλλά η όραση δεν επιστρέφει συνήθως στο φυσιολογικό. Επέμβαση με λέιζερ δεν έχει καλά αποτελέσματα στην κεντρική απόφραξη, αλλά νέοι τύποι λέιζερ μελετώνται.

 

Η επέμβαση με λέιζερ είναι πολύ αποτελεσματική στο να προλαμβάνει αιμορραγία υαλώδους και νεοαγγειακό γλαύκωμα. Εν τούτοις, δεν αφαιρεί την αιμορραγία ή θεραπεύει νεοαγγειακό γλαύκωμα όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί. Είναι καλύτερο να θεραπεύει κανείς ασθενείς υψηλού κινδύνου για αυτές τις επιπλοκές πριν συμβούν.

Ο οφθαλμίατρός σας θα αποφασίσει εάν επέμβαση με λέιζερ χρειάζεται στην περίπτωσή σας.

 

Συχνές επαναληπτικές εξετάσεις είναι σημαντικές. Πρέπει κανείς να είναι σίγουρος ότι σχετιζόμενες συστηματικές νόσοι θα θεραπευθούν από τον παθολόγο σας.

 

Γιατί τακτικές οφθαλμολογικές εξετάσεις είναι σημαντικές για όλους;

 

Οφθαλμολογικές νόσοι μπορεί να συμβούν σε κάθε ηλικία. Πολλές οφθαλμολογικές νόσοι δεν προκαλούν συμπτώματα έως η νόσος να προκαλέσει βλάβη. Εφόσον οι περισσότερες νόσοι που προκαλούν τύφλωση είναι δυνατόν να προληφθούν εάν διαγνωσθούν και θεραπευθούν εγκαίρως, τακτικές οφθαλμολογικές εξετάσεις από οφθαλμίατρο είναι πολύ σημαντικές.